เธอรู้ใหมว่าทำไมฉันถึงเลือกเขา ,,,, ทั้งทีเรารักกันฉันก็รู้

 

 ที่เลือกเขามันไม่ใช่เพราะความเจ้าชู้,,,,เข้าใจให้ถูกอยากให้รู้,,,,ไม่ได้หลายใจ

 

วันที่ฉันเศร้าใจเธอไปใหน,,,วันที่ฉันท้อใจเธอไม่สน

 

วันที่ฉันร้องให้สุดเกินทน,,,,วันนั้นมีแต่เขาไม่มีเธอ

 

คนที่คอยห่วงฉันเสมอ,,,,คนที่อยู่แทนเธอเวลาเหงา

 

คนที่คอยเช็ดน้ำตาเวลาเศร้า,,,,กลับเป็นเขาคนนันเสมอมา

 

สุดท้ายนี้ฉันขอกลับไปหาเขา,,,,คนที่เอาใจใส่รักเสมอ

 

ยอมตัดใจที่เจ็บช้ำเพราะรักเธอ,,,,ไม่มั่นใจว่าใจเธอยังรักฉัน,,,,

 

 

 

 

 

ขอบคุณ...นะความรัก

 

ที่สอนให้ฉันรู้จักกับ...ความปวดร้าว

 

ให้ได้พบเจอ...เรียนรู้เรื่องราว

 

สอนให้ฉันแกร่งกร้าวจนพอจะทิ้งใคร

 

ขอบคุณ...นะคนรัก

 

ที่ทำให้ฉันรู้จักกับ...ความอ่อนใหว

 

ได้เรียนรู้ว่าการร้องให้ไม่เคยช่วยอะไร

 

สอนให้รู้ว่าหัวใจแข้มแข็งแค่ใหน ก็อ่อนใหวได้เช่นกัน

 

ขอบคุณ...นะหัวใจ

 

ที่เข้มแข็งจนพอจะทิ้งใครที่เคยเฝ้าฝัน

 

ขอบคุณที่แกร่งพอจะตัดใจ...ทำลายความผูกพันธ์

 

เพื่อช่วยต่อลมหายใจของฉัน...ที่มันกำลังจะหมดไป

 

 

นายหมดรักหรือฉันหมดประโยชน์

มันคือประโยคที่ฉันอยากถาม

ฉันเป็นฝุ่นเถ้าละอองที่ลอยตาม

หรือเป็นคนรักบางยามที่คิดถึง

ฉันเป็นใครกันแน่ในสายตานาย

เป็นอสูรกายที่นายไม่อยากฝัน

เป็นเทพธิดานางฟ้าในบางวัน

หรือเป็นคนที่เดินผ่านกันที่นายไม่สนใจ

 

 

 

     

     เคยคิดกันบ้างใหมว่าเมื่อไหร่,,,,,,

ชีวิตของเขาจะสิ้นสุด,,,ของการเดินทางสักที

และสิ่งที่เราตั้งใจที่จะทำ ทำเพื่อใคร ?

เพราะอะไร?,,,, และทำไม?ถึงต้องทำ

เราคิดว่าทุกคนต้องมีคำตอบอยู่ในใจแล้ว

แต่วันใดที่ท้อและเหนื่อย,,,,

คำถามเหล่านี้แหล่ะ,,,,มันก็ยังคงวนเวียน

อยู่กับตัวเรา,,,ไม่เคยหายไปสักที

มันก็ยังคงเป็นคำถาม,,,ที่เราต้องหา

คำตอบให้กับตัวเองอยู่เสมอ,,,*_*